حس گند این روزها نه گفتنیه نه شنیدنی

دست و دلم به هیچ کاری نمیره 

تمام زورمو زدم صبح تا بتونم برگه های انبار شده این ده روزو از روی میزم جمع کنم. همین !

بقیه اش مثل هرروز بطالت بود و بطالت 

روزامو میسوزونم

ساعتهامو یا به تو فکر میکنم و بغض میکنم یا خودمو میچپونم میون حرفای صدتا یه غاز و بی معنی ادمای دنیای مجازی که هیچی ازم نمیدونن با اینکه خیلی چیزا ازشون میدونم ! 

اعتماد واژه گم شده زندگی مزخرفمه

تنها اعتمادمو و خالصانه ترینشو فسقلیم نابود کرد

و برگشتم به همون ایدئولوژی " خفه و شو خودت حلش کن" ِ همیشگی

دلم یه چیزی میخاد، یه حسی، یه اتفاقی، یه رنگی متفاوت از همه اینایی که توی زندگی دیدم و چشیدم

جای خالیت اینجوری دارم دیوونه ام میکنه :) می بینی؟ نوت پد نوشت و بلاگ نوشتن کمکی به سبک شدن از این حسا نمیکنه

بی تفاوتیهات دارم دیوونه ام میکنه : |

دلم یه حس تازه میخاد

سالهاست میخاد 

اما خسته شدم بس که قاقالی لی دستش دادم و آرومش کردم به امید رسیدن روزای خوب

دیگه اینبار گول نمیخوره این دل لعنتی :)